Pravoslavni vernici 27. septembra obeležavaju jedan od velikih praznika posvećenih Časnom krstu – Vozviždenje Časnog krsta, u narodu poznato kao Krstovdan. Ovaj praznik posvećen je pronalasku i uzdizanju Hristovog krsta, simbola hrišćanske vere i stradanja, ali i pobede života nad smrću.
Prema crkvenom predanju, Časni krst je u 4. veku pronašla sveta carica Jelena, majka rimskog cara Konstantina Velikog, tokom svog boravka u Jerusalimu. Predanje navodi da je pronađeno više krstova, a da je pravi Časni krst prepoznat po čudesnom isceljenju bolesne žene nakon dodira sa njim.
Nakon pronalaska, deo Časnog krsta bio je položen u hramu Hristovog Vaskrsenja u Jerusalimu. Prilikom njegovog osvećenja, krst je uzdignut i pokazan narodu, kako bi ga vernici mogli videti i pokloniti mu se. Upravo taj događaj crkva danas obeležava praznikom Vozviždenja Časnog krsta.
Krst je u hrišćanstvu jedan od najvažnijih simbola vere. On podseća na Hristovo stradanje i žrtvu, ali istovremeno predstavlja i nadu, vaskrsenje i pobedu nad smrću.
Krstovdan je u pravoslavnom kalendaru označen kao veliki praznik i dan posta. Vernici ga provode u molitvi, miru i sećanju na značaj Časnog krsta u hrišćanskoj veri.
U crkvama se na ovaj dan služe praznične liturgije, a u pojedinim hramovima obavljaju se i posebni obredi vezani za Časni krst. Vernici se tokom praznika krstu poklanjaju i mole za zdravlje, mir i blagostanje svojih porodica.
U narodu postoji i običaj da se Krstovdan provede u postu, a prema tradicionalnom verovanju, ovaj praznik označava i svojevrsnu granicu između leta i jeseni. Ipak, suština praznika ostaje vezana za duhovni značaj Časnog krsta i poruku vere, žrtve i nade koju on simbolizuje.
Krstovdan je prilika da se vernici podsete da je vera, prema hrišćanskom učenju, povezana sa ljubavlju, praštanjem, strpljenjem i spremnošću da se čovek suoči sa životnim iskušenjima.
