Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici danas obeležavaju praznik Svetog proroka Jeremije, jednog od najvećih i najpoštovanijih starozavetnih proroka.
Sveti Jeremija živeo je šest vekova pre Hrista, u vreme velikih iskušenja za jevrejski narod. Prema predanju, još kao mladić dobio je od Boga dar proroštva i zadatak da opominje narod i tadašnje vladare na grehe, nepravdu i udaljavanje od vere. Zbog svojih upozorenja često je bio progonjen, zatvaran i izložen stradanjima, ali nije odustajao od svoje misije.
Jeremija je ostao upamćen kao prorok tuge i stradanja, jer je prorokovao pad Jerusalima i razaranje Svetog hrama, što se kasnije i dogodilo. Njegove proročanske knjige ubrajaju se među najznačajnije spise Starog zaveta.
U narodnoj tradiciji, praznik Svetog Jeremije vezuje se za zaštitu od zmija i drugih gmizavaca. U mnogim krajevima Srbije veruje se da na Jeremijindan ne treba izgovarati ime zmije, niti unositi određene predmete u kuću, kako bi domaćinstvo bilo zaštićeno tokom cele godine.
Nekada su se na ovaj dan palile vatre u dvorištima i okućnicama, uz običaj da se bukom i pesmom „teraju zmije“ dalje od kuća i njiva. Ovi običaji sačuvani su u pojedinim selima i danas, kao deo narodnog nasleđa i verovanja.
Praznik Svetog proroka Jeremije podseća vernike na istrajnost u veri, hrabrost da se govori istina i snagu duhovne postojanosti čak i u najtežim vremenima.
