Na današnji dan, 26. septembra 1860. godine, preminuo je Miloš Obrenović, jedna od najznačajnijih ličnosti srpske istorije XIX veka i vođa Drugog srpskog ustanka. Bio je knez Srbije u dva navrata – od 1815. do 1839. i ponovo od 1858. godine, sve do svoje smrti.
Miloš Obrenović rođen je oko 1780. godine u Dobrinji kod Požege. U vreme Prvog srpskog ustanka učestvovao je u borbama protiv Osmanskog carstva, a nakon sloma ustanka 1813. godine ostao je u Srbiji.
Presudan trenutak u njegovoj političkoj karijeri dogodio se 1815. godine, kada je predvodio Drugi srpski ustanak. Za razliku od prethodnog ustanka, Miloš je, pored oružane borbe, veliku pažnju posvetio pregovorima sa osmanskim vlastima. Takva politika postepeno je dovela do širenja autonomije Srbije i učvršćivanja Miloševog položaja kao njenog kneza.
Tokom njegove prve vladavine Srbija je napravila značajne korake ka stvaranju samostalne državne uprave. Hatišerifom iz 1830. godine Srbija je dobila široku autonomiju u okviru Osmanskog carstva, a Miloš Obrenović je priznat kao nasledni knez. Time je postavljen jedan od ključnih temelja buduće srpske državnosti.
Miloševa vladavina, međutim, bila je obeležena i brojnim sukobima sa političkim protivnicima i nezadovoljstvom zbog načina na koji je upravljao državom. Pod pritiskom ustavobranitelja i političkih protivnika abdicirao je 1839. godine, nakon čega je napustio Srbiju.
Na vlast se vratio 1858. godine, posle Svetoandrejske skupštine, čime je započela njegova druga vladavina. Iako je tada već bio u poznim godinama, Miloš je do smrti ostao važna figura političkog života Srbije.
Preminuo je u Beogradu 26. septembra 1860. godine, u 80. godini života. Njegova vladavina i političko delovanje ostavili su dubok trag u procesu oslobađanja Srbije od osmanske vlasti i stvaranja moderne srpske države. Istorijska građa o dinastiji Obrenović danas se čuva i u Istorijskoj zbirci Arhiva SANU, koja obuhvata brojne dokumente, prepisku, memoare i druge izvore iz tog perioda.
Miloš Obrenović ostao je upamćen kao ličnost koja je, posle dva velika ustanka i dugih političkih pregovora, postavila temelje autonomne Kneževine Srbije i dinastije koja će obeležiti značajan deo srpske istorije XIX veka.
